Bijles … voor de leerkracht

Ha! Het is weer bijna zover. Er staat een vakantieperiode voor de deur en dat betekent voor het gros van onze schoolgaande kinderen: examens! Vreugdevuren en feestelijke dansen vallen er in deze triestige aanloopperiode naar nog maar eens een examenreeks niet te ontwaren. Paniekaanvallen en overdreven reacties des te meer. Misschien is dit schrijven er zo ook wel een …

Examenstress

Vlak voor de examens krijg ik gegarandeerd vanuit verschillende hoeken de vraag of ik iemand ken voor bijles wiskunde of Frans. De typische buisvakken. Overal. In heel Vlaanderen. Haal de statistiekjes er maar bij. Er zijn opvallend weinig ouders die me een sms’je sturen met de vraag naar bijlessen creatief schrijven, godsdienst, Duits, muziek, lichamelijke opvoeding, Engels, programmeren, probleemoplossend denken, techniek, spreken voor een groep, natuurwetenschappen, dans, samenvatten, schematiseren … Hoewel, ik heb ooit één keer bijles gegeven. Aan de dochter van een kennis. Samenvatten en schematiseren lukte haar niet. Tot we de teksten uit het schoolboek weglegden en vervingen door een tekst die ze zelf mocht kiezen.

Bijles

Gek fenomeen: bijlessen. Nog gekker is dat sommige leerkrachten hun leerlingen eigenhandig aanraden bijlessen te nemen. Dat doet me denken aan die hartchirurg die tijdens een operatie zijn patiënt wakker schudde en hem onomwonden meedeelde: ‘Zoek maar iemand anders om je hartklep te vervangen, want zo lukt het niet. Je doet niet genoeg je best.’

Ik durf feiten en fictie wel eens door elkaar halen. Maar stél dat die chirurg zou bestaan, dan zou het één van de weinige zijn zonder vierwielaangedreven hybride vehikel, U-vormige oprit en riante villa. Veel snijwerk zou hij immers niet hebben. En terecht. Want wie heeft hier eigenlijk de bijlessen nodig? Inderdaad. U denkt hetzelfde als ik.

En het nut?

Laten we er voor het gemak van uitgaan dat er twee soorten bijlessen bestaan: bijlessen die door anderen worden aangeraden en bijlessen die door de leerling zelf worden gevraagd. Rara, welke van deze twee soorten zou het meest succes- en zinvol zijn?
Inderdaad. U denkt opnieuw hetzelfde als ik.
Dat brengt ons naadloos bij het nut van bijlessen … en lessen in het algemeen. Ik ga er graag van uit dat ze weinig zin hebben zonder intrinsieke motivatie. En daar schort het dus meestal aan: de omgeving van de leerling is heel gemotiveerd, maar het kind zelf niet. En dan is alle inspanning (ook financiële, want zo’n bijles kost al gauw een stevige duit) vergeefse moeite.

Gouden raad van meester A(a)d

Speel geen paniekvoetbal vlak voor de examens. Ga niet voor het vluchtige kortetermijneffect. Speel in op de intrinsieke motivatie van je kind. Boek samen een vakantiekamp Frans. Kijk gezellig een half uurtje per dag naar een Duitse soap. Bouw een boomhut (wiskunde loert om de hoek), Sla je tenten op voor de deur van Technopolis (ah, natuurwetenschappen) …

Of geef je koter binnenkort een Parlangi-abonnement cadeau … een prima manier om de intrinsieke leermotivatie aan te wakkeren. 🙂

www.parlangi.com